JUTRO

jutro ispred mene bio sam tvoj
osmijeh u samoci
moze li to

kao da se ljudi pravdaju
nakon svega zamorom
protekle noci

moj je dio srece negdje u snu
pogled u buducnost
gle opet sam tu

spominju se stari zapisi
da je ljubav neiskvaren cin
i zato mi fali

a onda sam presution ono mucno iz vlastitog svog
otislo u nepovrat necu vise cuti za to
(ima li smisla stos kretat o njoj)