Katarina u svojoj biblioteci sa upravo dobijenom samostalnom
zbirkom pesama "Odbegli pejzazi" u dvojezicnom izdanju.
(Decembar 1990.)
Katarina Kostic was born in Sabac, Yugoslavia, in 1936. She graduated from the University of Belgrade,
specialising in French language and literature. From 1969 until 1973 she lived in Paris (where she was a part-time contributor to literary magazine La maison encyclopedique "Alfa"). 
In 1973 Katarina Kostic moved accross the Atlantic to find her new home in Toronto, Canada, where she remains to this day and works as a journalist for various ethnic publications and journals. She also collaborates with the Yugoslav press and publishers. 
The poems of Katarina Kostic have been published in number of journals in Canada, as well as in Yugoslavia. These are The magazine of Serbian Diaspora, Literary Word, Borba, Pokret, Dani, to mention only a few ... Her poems can also be found in books of collected verses such as: Homeland, I Have Dreamed of You Last Night (Krusevac), Fatherland, the Most Beautiful of All Words (Balgrade), The Call of the Valleys of Serenity (Windsor, Ontario), Petrified Cloud (Toronto), From Heart to Homeland (Krusevac)... 
Katarina Kostic is an active social and cultural worker, not only in the Yugoslav patriotic organiza tions, but also in the Canadian Peace Movement. She is also a co-founder and the current president of Toronto's Association of Poets & Writers "Desanka Maksimovic".
Katarina Kostic rodena je 1936. godine U Sapcu. U  Beogradu je zavrsila studije francuskog  jezika  i knjizvnosti. Od 1969. do   1973. zivela je u Parizu (bila saradnik casopisa La Maison encyclopedique Alfa), a 1973. godine doselila se u Toronto gde i danas zivi radi kao novinar,u listovima publikacijama etnickih grupa. Pise i za stampu u Jugoslaviji. Pesme Katarine Kostic objavljivane su u jugoslovenskim listovima u Kanadi, u casopisima Matica iseljenika, kao i u nizu listova u Jugoslaviji ( Borba, Knjizvna rec, Pokret,Dani...) Nalazimo ih i u zajednickim zbirkama Domovino,nocas sam te sanjao ( Krusevac), Domovina je najlepsa rec (Beograd), Zovu doline mira (Windsor) i Skamenjen oblak (Toronto). Katarina Kostic je i aktivan drustveno-kulturni radnik, kako u jugoslovenskim patriotskim organizacijama, tako i u kanadskom mirovnom pokretu. Jedan je od osnivaca i predsednik Udruzenju pesnika i pisaca "DesankaMaksimovic" u Torontu.
Owl
Athena getting ready to write
(amphora from Nola)
ZAPISI DRUGIH O KATARINI KOSTIC
1. Sapcanka Katarina Kostic, a iz Toronta-Florika Stefan
2. Pesnicko svedocanstvo i odbrana - Milorad Blecic
3. Eho bunta i revolta - Mr Pavle Dzeletovic Ivanov
4. Zagusen pesnicki prostor - Milutin Djurickovic
DOKUMENTI
[1. Desanka u Torontu][2. Sabornost srpske dijaspore]
   [3. Treci sabor knjizevnika] [4. Ocuvanje identiteta]


Brou - photo Ch. R.

Katarina sa Darom Vucinic, pesnikinjom sa Kosova pored  biste Cara Dusana u Pristini, 
jesen 1998
Iz ciklusa NATO bombe u recima -2
 
 

PROGNANI IZ ISTORIJE

( Dari Vucinic )

Oci mi se zalepile za TV ekran
Od ranog jutra, a prosla je ponoc.
Scena je ista vec dva dana:
tuzna povorka prognanika.
Srbi beze iz Prizrena.
Beze iz svoje kolevke.
Prognani iz istorije.
Na to ne pristajem.
U dusi mi raste, u pogled ulazi,
nepomerljiv, breg ledeni,
u njega se povorka pretvara, da nigde ne stigne
i da nikada iz grada Dusanovog ne izadje.
Pamcenje mi posecuje
najlepsi od svih prizora:
sva u svetlu, carobna crkva lebdi u tamnom nebu.
Dara mi je sada najpotrebnija.


(Preda mnom je proslogodisnja fotografija:
stojimo nas dve na drvenom prizrenskom mostu.
osecam kako mi kroz vene vecnost tece,
dok mi Dara sa ljubavlju i velikim znanjem
o svetinjama nase prve prestonice pripoveda)
Okrecem njen telefon, unapred omadjijana
otmenim stoicizmom pesnikinje sa Kosova.
Sa druge strane zice reci se tope u suzama:
"Za dugo te necu docekivati u Prizrenu,
nema vise Srba u njemu,
Nema ni kaludjerica u "Devic" manastiru.
Skrnave se cak i freske, kao vojne mete
pod nazivom "Operacija Milosrdni andjeo".
U dusi mi ponovo raste, ceo vidik ispunjava,
nepomirljiv breg, od snega belji
u njega se povorka pretvara da nigde ne stigne...
Belina se ne sme istopiti...
Toronto, 17.juni 1999
Iz ciklusa NATO bombe u recima: CETE KRSTOVA U PROLECE 1999.

A PAGE IN THE ALBUM

Until yesterday 
you were unwinding visions, 
riding the apocalyptic chariots 
of the Milich of Machva* 
You called yourself the cosmic knight.

But now you have passed through the ocean 
and cannot recognize yourself on Yonge Street-
a street which has no mold
for alien footsteps. 
You walk on lines 
whose ends are unknown, 
whose beginnings you cannot perceive...

You believe yourself called 
to gallop over epochs
- concerned that your page in the album 
may be forgotten.

Eureka! You have threatened the Era:
to hide among the baggage 
of a rejected past, to become a digit 
in the anonymity of Yonge Street.

Die without birth!
Live without issue!
Counterfeit your documents, 
Stand upon a throne, 
Be a statue of tin.

*THE FAMOUS SERBIAN PAINTER: Milic Stankovic


STRANICA U ALBUMU
 
 

Do juce si rasplitao vizije
u apokalipticnim kocijama Milica od Macve 
prozivajuci se kosmickim vitezom.

Preleteo si iznenada okean
i ne mozes se prebrojati na Yonge ulici, 
cija duzina ne staje u korake. 
Hodas po linijama
kojima pocetak ne osecas.

I vec se smatras pozvanim 
da galopiras po epohama,
zabrinut da se ne zaboravi
tvoja stranica u albumu.

Eureka! Ovom dobu zapretio si:
U prtljagu odbacene proslosti 
sakriti se, 
sa anonimnoscu Yonge ulice 
druziti se.

Umri bez rodenja! 
Zivi bez porekla! 
Falsifikuj dokumenta 
na tronu statue od pleha.


PARALLEL SERENITIES

Kafkaesque murals of the psyche
and motley silhouettes of Yonge Street:
routine sketches 
of group soliloquies.

In consolation
this manyfold communication 
is loud and piercing,
though inconsiderate.
Constructed in parallel 
like the solitary towers
of  New York.


PARALELNE  TISINE
 
 

Kafkijanski zidovi psihe 
i sarenilo Yonge ulice, 
skice su rutinske 
za grupne monologe.

Dijalozi su, za utehu, 
snazni i bucni,
ali ne susretljivi. 
Paralelni
kao njujorski soliteri.


HOMAGE TO MONET - ON LAKE NIPISSISNG
 

Shock of brushstrokes
purple, blue
red and yellow
-they glide
vibrate into whirls 
of magic, 
circles of gold.-

What crowded presence shines
in these colours?

Miraculous rings of lotus
ensnare the water currents.

Light - is the only memory.

Monet's 'Impression' 
has come to visit

A northerly lake 
in Ontario.


POSVETA MONEU NA NIPPISING JEZERU
 
 

Pokretne crte
ljubicaste, plave 
crvene i zute, 
dolete
zatrepere 
zavrte se 
u magije,
u zlatne kugle.

Ko se to bojom doziva.

Magicni knigovi lokvanja 
zatvaraju vodene struje.

Svetlost je jedino pamcenje.

Jezeru severnog Ontarija 
Dosla je u posetu 
Moneova "Impresija"


LET'S REVIVE OUR WALKS OF YESTERDAY
 

From all places 
we have come, 
by different means 
unleashed uncertain feet 
onto this unprepared land.

The zeppelins of the imagination 
have been found & readied.
A grotesque. 
The sky of the immigrant 
fuses into a oneness
and is suddenly broken.

In different ways 
we are all aliens. 
In a new homeland are all
omniscient founders of a future:
with or without plans, 
with or without roots. 
We know not the limits of excess.
We deny not knowing limits, excess.

For centuries we 've paid the bills
For explorers 'old adventures,
For their lying compasses.
Now we step from the past
onto trails uncharted,
stil waiting to be travelled.


POSTAVIMO BIVSE KORAKE
 

 Sa raznih smo strana
 dosli na razlicite nacine,
 nevino tlo opteretili
 koracima nesigurnim.

Cepelini zamisljanog, 
zatecenog
i postignutog u groteski. 
Emigrantsko nebo 
sjedinjuje se
i rasprskava.

Na razlicite smo nacine 
stranci u novoj domovini, 
sveznajuci
utemeljivaci njene buducnosti:
sa konceptom - bez koncepta 
sa korenom - bez korena.
Ne znamo koliko je previse 
ill previse necemo... .

Stolecima placacemo skupo
Avanturu istrazivaca
Sa netacnim kompasima.
Postavimo bivse korake
Na neutabane staze
 


STABLO TISINE

     Stevanu Raickovicu

Izmorena lomacama i suzama
sklonih se u tvoju tisinu.
Osluhnuh ucenje prirode
da ima dobra u svemu.

Otece modra reka iz mojih zenica,
utece ropac iz moga grla,
prasak granata zamenise
reci prastanja:
da blazene daleke kuce
ne tonu nikada vise
u mrak, u rane, u prah.

Nastani se u moje misli
sudbonosno pitanje:
gde lezi poreklo nase zabune?

Decembar 1992.

LEGENDA O GOLUBOVIMA

Nikoli Tesli

Odmara se golub
na grudvi hleba na mom dlanu.
Izmedju njegovih krila
zapenise misli
nad pamcenjem Ontarijskog jezera.

Harfa pucine u pogled dosegli pejzaz
s isusenom rukom
sobe njujorskog hotela.
Jedini dodir: mrvice hleba na dlanu
i poljupci kljuna golubova.

Nad vodenim grebanima
lebdi znamenje razigrane svetlosti
cija je prva varnica kresnula
u lickim brdima
i zapalila stihiju Nijagarinih vodopada.


 
 


BRAZDA

I kad od dugog isposnistva
brazda zjapi isusena,
zaoraces dublje,
pa jos dublje,
sve do vlazne ilovace. 

I kad ti se ucini
da si onemeo pred zmijom obmane
i posiveo, pognut pod lancima ucene,
oznojena zemlja
sapuce ti tajnu.

Uspravices pleca,
pogled ce ti zaploviti nebom,
snaga ce zazvoniti iz tvog grla.
Zazorices
u suncanom zagrljaju
Majke Srbije.
 

Novembar 1993.
Povodom ekonomskih sankcija

"NAJSKUPLJA SRPSKA REC"

(mesijanski rece pesnik i "dogodi se narod")
Polje, bozurima ovencano.
Sve pesnice tvoje zemlje,
sena pokosena,
stogovi razduvani;
svi jecaji tvoje utrobe
i brazde tvojih reka -
crvene i modroljubicaste
od krvi junacke i krvi dusmanske;
sva znamenja tvoga neba:
zvezda Danica i crni oblaci
zle vile i vile Ravijojle
orlovi i orlusine
golubovi pismonose;
sve tvoje zakletve i tajne vecere,
bitke izgubljene
i dobijene;
materinske suze okamenjene
devojacke kose posecene
svi tvoji spomenici i manastiri -
i svi cuvari oda i legendi
Nebeske Srbije
stali su u poeziju.

A u ponoc -
pojavi se carobna knjiga.

Knjiga koja je probila zvucni zid jezika,
sazela se u jednu jedinu rec:
KOSOVO
i vaseljenom se prolomila u jek.

Vece poezije u manastiru Gracanica,
na Vidovdan1989.

Copyright 1999. Mile Ristovic. All Rights Reserved.
Send comments to: Poets' Society IRIS
Owl